Εχινόκοκκος: Πότε χρειάζεται χειρουργείο και πώς θα προφυλαχθείτε;

Η εκτεταμένη χρήση των σύγχρονων απεικονιστικών μεθόδων στην καθημερινή ιατρική πρακτική (υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία) έχουν οδηγήσει σε συχνότερη ανίχνευση ηπατικών κυστικών βλαβών.

Οι περισσότερες ηπατικές κύστεις είναι ασυμπτωματικές, μπορεί να είναι μονήρεις ή πολλαπλές, μικρές ή ευμεγέθεις, ανιχνεύονται τυχαία και είναι καλοήθεις. Η ενδελεχής λήψη του ατομικού και του οικογενειακού ιστορικού, η σχολαστική κλινική εξέταση, ο απεικονιστικός και ο εργαστηριακός έλεγχος οδηγούν στην ορθή διάγνωση σε όλες τις περιπτώσεις.

Άπλες ηπατικές κύστεις

Αποτελούν σύνηθες ακτινολογικό εύρημα και σπανίως χρήζουν παρέμβασης. Η διάγνωση τίθεται με καλής ποιότητας απεικονιστικές τεχνικές. Σε περίπτωση συμπτωματολογίας ή βαθμιαίας αύξησης του μεγέθους τους, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική εξαίρεση ή αφαίρεση μέρους του τοιχώματος αυτών (της οροφής της βλάβης) για αποσυμφόρηση αλλά και για διαγνωστικούς λόγους. Αυτές είναι παρεμβάσεις οι οποίες πλέον διενεργούνται και λαπαροσκοπικά.

Εχινόκοκκος κύστη του ήπατος

Είναι αποτέλεσμα παρασιτικής λοίμωξης του οργανισμού, όπου το παράσιτο (εχινόκοκκος) εγκαθίσταται στο ήπαρ και δημιουργεί μονήρεις ή πολλαπλές κυστικές βλάβες. Η διάγνωση τίθεται με τη λήψη προσεκτικού ιστορικού, τις απεικονιστικές εξετάσεις και τον ορολογικό αιματολογικό έλεγχο.

Είναι νόσημα που συχνά χρήζει χειρουργικής αντιμετώπισης λόγω των κινδύνων της λοίμωξης οι οποίες είναι : η επιμόλυνση της κύστης, η ρήξη της κύστης εντός της περιτοναϊκής κοιλότητας με επακόλουθη γενικευμένη αναφυλακτική αντίδραση και η απόφραξη του χοληφόρου συστήματος. Ο ασθενής λαμβάνει αντιβιοτική αγωγή προεγχειρητικά και οδηγείται στο χειρουργείο όπου ο τύπος της επέμβασης ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος και την εντόπιση της κύστης.

Οδηγίες προφύλαξης από τη μόλυνση

Αν και η μόλυνση από εχινόκοκκο δεν είναι και τόσο συχνή καλό θα είναι οι ιδιοκτήτες σκύλων- οι οποίοι έχουν αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια- να ακολουθούν τις παρακάτω συμβουλές:

• Ο σκύλος δεν γεννιέται με εχινόκοκκο ούτε μολύνεται από άλλο σκύλο, αλλά όταν τρώει ωμά κρέατα και κυρίως σπλάχνα από αιγοπρόβατα και βοοειδή.

• Επομένως, μην ταΐζετε το σκύλο σας με αυτά, ακόμη και αν έχουν περάσει από έλεγχο, διότι οι κύστεις μπορεί να είναι μικρές, να μη διακρίνονται με γυμνό οφθαλμό. Αντιθέτως, ακόμη και μολυσμένα προϊόντα που βράζονται είναι ακίνδυνα.

• Τα νωπά χορταρικά, που προέρχονται από μη περιφραγμένους χώρους, θα πρέπει να θεωρούνται εν δυνάμει μολυσμένα, γι' αυτό απαιτείται πολύ καλό πλύσιμο.

• Σήμερα υπάρχουν στην αγορά πολλά αντιπαρασιτικά φάρμακα ικανά να καταστήσουν έναν μολυσμένο σκύλο ακίνδυνο, όμως χορηγούνται κατά 95% σε σκύλους που όχι μόνο δεν καταναλώνουν ωμά κρέατα (σκύλοι αστικών περιοχών), αλλά τρέφονται αποκλειστικά με βιομηχανικά παραγόμενες τροφές.

• Αντιθέτως οι σκύλοι της υπαίθρου και κυρίως οι ποιμενικοί, αλλά και οι οικόσιτοι, όπως και τα αδέσποτα, δεν λαμβάνουν αντιπαρασιτική αγωγή.

Ολοκληρώνοντας λοιπόν θα πρέπει να θυμάστε:

• Έλεγχο της τροφής του σκύλου (πάντοτε βρασμένα).

• Σφαγή των αιγοπροβάτων μόνο στα σφαγεία.

• Βρασμό ή καταστροφή των αιγοπροβάτων που πεθαίνουν.

• Αντιπαρασιτική αγωγή του σκύλου ανά τρίμηνο.

• Μέτρα ατομικής υγιεινής.

Πηγή: health4you.gr